• شماره مدرك
    1133
  • شماره مدرك
    1138پ
  • شماره راهنما
    1215
  • پديد آورنده

    خوازه ، مهدي

  • عنوان

    تاثير شوري بر روي جوانه زني و استقرار چهارگونه از گياهان مناطق خشك و بياباني

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد (بيابان زدائي )
  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صشنعتي اصفهان . دانشكده منابع طبيعي
  • سال دفاع
    1378
  • صفحه شمار
    [الف ]، سيزده ، 77، Iص .: مصور، جدول ، نمودار
  • يادداشت
    اساتيد مشاور: سيد علي محمد ميرمحمدكاظمي ، علي همداني ,چكيده به فارسي و انگليسي ,ص . ع . به انگليسي
  • توصيفگر ها

    شوري / جوانه زني / استقرار / گياهان / مناطق خشك / بياباني / تنش / اسمزي / كمبود / سديم / كلريد / ريخت شناسي / آتري پلكس / رسيفر / اشنان / درمنه / سفيدتاغ / آلومتري / سديم / ساقه / ريشه /

  • دانشكده
    مهندسي منابع طبيعي
  • كد ايرانداك
    ID1215
  • چكيده فارسي
    اين تحقيق به منظور بررسي تحمل به شوري گونه ها، آتري پلكس ، اشنان ، تاغ و درمنه در دو مرحله جوانه زني در آزمايشگاه و مرحله استقرار در گلخانه انجام گرفت . در آزمايش جوانه زني تاثير دوازده سطح شوري (600/2، 5، 10 ، 15، 20، 25، 30، 40، 60، 80، 100 m/ )dSناشي از كلريد سديم )NaCl(بر درصد جوانه زني ، سرعت جوانه زني و ضريب آلومتري گونه هاي مورد مطالعه به صورت فاكتوريل (فاكتور Aگونه گياهي و فاكتور Bسطوح شوري) در قالب طرح كاملا تصادفي در چهار تكرار مورد بررسي قرار گرفت . نتايج حاصل نشان داد كه گونه هاي آتري پلكس ، اشنان و تاغ درصد جوانه زني بهتري را نسبت به گونه درمنه از خود نشان مي دهند. ضمن اينكه سه سطح اول شوري (600/2، 5 m/ )dSداراي بيشترين درصد جوانه زني براي همه گونه ها شدند. سرعت جوانه زني گونه آتري پلكس نسبت به ساير گونه ها بيشتر بود و در مورد ضريب آلومتري بيشترين مقدار را اشنان و كمترين مقدار مربوط به درمنه بود. در دو سطح 80 و 100 m/ dSكليه گونه ها از بين رفتند. در مرحله استقرار تاثير پج سطح شوري (0، 15، 30، 45، 60 m/ )dSناشي از كلريد سديم بر گونه هاي مورد مطالعه به صورت فاكتوريل (فاكتور Aگونه گياهي و فاكتور Bسطوح شوري) و در قالب طرح بلوك كامل تصادفي در 4 تكرار صورت گرفت . در اين مرحله 8 صفت شامل طول بخش هوايي ، طول ريشه و ضريب آلومتري مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج حاصل نشان داد كه طول ريشه در تاغ نسبت به ساير گونه ها بيشتر بود. ارتفاع ساقه در درمنه و اشنان نسبت به دو گونه ديگر برتري داشت . در مورد تعداد برگ بيشترين تعداد برگ مربوط به درمنه و كمترين تعداد مربوط به تاغ بود، ضمن اينكه وزن تازه و خشك ريشه نيز در درمنه بيشترين مقدار و در تاغ و اشنان كمترين مقدار بود. وزن خشك و تازه بخش هوايي در درمنه بيشترين مقدار و تاغ كمترين مقدار را داشت . در مورد ضريب آلومتري نيز اشنان بيشترين ...
  • استاد راهنما
    مهدي بصيري، شاپور حاج رسوليها