• شماره مدرك
    1519
  • شماره مدرك
    1625پ
  • شماره راهنما
    1634
  • پديد آورنده

    شكل آبادي، محسن

  • عنوان

    بررسي فرسايش پذيري نسبي خاك برخي از سازندهاي زمين شناسي و رابطه آن با تعدادي از خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاكها در حوزه آبخيز گل آباد

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد(خاكشناسي )
  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده كشاورزي
  • سال دفاع
    1379
  • صفحه شمار
    پانزده ، 130، ]II[ص .: مصور، جدول ، شكل ، عكس ، نقشه ، نمودار
  • يادداشت
    اساتيد مشاور: احمد جلاليان ، اميرحسين چرخابي ,اساتيد داور: مجيد افيوني ، حسين شريعتمداري,چكيده به فارسي وانگليسي ,صفحه عنوان به فارسي و انگليسي
  • توصيفگر ها

    فرسايش پذيري نسبي خاك / سازندهاي زمين شناسي / خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاكها/ حوزه آبخيز گل آباد/ فرسايش بين شياري/ WEPP/ نموگرافها/ هدر رفت خاك / باران سازها/ ژئومورفولوژي/ پلات / رواناب / رسوب / گل آلودگي / منيزيوم تبادلي / نموگراف ويشماير/ سيلت / طبقه بندي برگسما/ آندريت سبزرنگ / تنش برشي

  • دانشكده
    مهندسي كشاورزي
  • كد ايرانداك
    ID1634
  • چكيده فارسي
    فرسايش پذيري خاك ، حساسيت خاك به فرآيندهاي فرسايش بوده و تحت تاثير خصوصيات فيزيكي ، شيميايي و بيولوژيكي خاكها تغيير مي نمايد. مواد مادري خاكها يكي از عوامل موثر بر خصوصيات خاكها بوده و با تغيير مواد مادري، به ويژه در خاكهاي با تكامل كم و خاكهاي مناطق خشك فرسايش پذيري خاك تغيير مي كند. حوزه آبخيز گل آباد در 60 كيلومتري شمال شرقي اصفهان با متوسط بارندگي 160 ميلي متر و زمين شناسي متنوع يكي از حوزه هاي آبخيز پرفرسايش كشور مي باشد. اين تحقيق با هدف شناسايي مواد مادري كه برروي آنها خاكهاي حساس به فرسايش تشكيل گرديده اند و همچنين شناخت رابطه بين برخي خصوصيات خاك و حساسيت آنها به فرسايش انجام شد. 12 خاك تشكيل شده بر روي مواد مادريهاي متفاوت شامل شيل همراه با ماسه سنگ (سازند نايبند)SH()، آهكهاي آپتين - آلبين )K1(و كرتاسه بالايي )K2(، دولوميت زرد (سازند شتري)Dol( )، آندزيت و با دو فاز سبز )Ag(و قرمز رنگ )Ar(براساس مشاهدات صحرايي ، داسيت آندزيت )DA(، گرانوديوريت )Grd(، آبرفت با توپوگرافي متوسط ()Qt2(شيب 20-10 درصد)، سه نوع آبرفت با توپوگرافي خفيف ( شيب 5-0 درصد) با منشاءهاي عمدتا" رسوبي )Qt3-S(، عمدتا" تا آذرين )Qt3-I(و مخلوط آذرين و رسوبي )Qt3SI(انتخاب گرديد. سازندهاي انتخاب شده ، 5/83 درصد حوزه را مي پوشانند. با استفاده از باران ساز صحرايي ، بر روي پلات با مساحت يك متر مربع، شدت باران 5-+40 ميلي متر در ساعت به مدت 80 دقيقه با سه تكرار بر روي هر سازند ايجاد ميزان رواناب و رسوب در فواصل زماني ده دقيقه اندازه گيري شد. قطر قطرات باران ايجاد شده 56/6 ميلي متر تعيين و بر اساس قطر قطرات ، انرژي باران توليد شده 7/13 تا 2/17 ژول بر متر مربع بر ميلي متر محاسبه گرديد كه معادل باراني با قطر قطرات 9/4-5/4 ميلي متر و سرعت برخورد حد با سطح زمين مي باشد..
  • استاد راهنما
    حسين خادمي