شماره مدرك
21079
شماره راهنما
382 گلپايگان
پديد آورنده
اعظمي، راضيه
عنوان
توسعه مدل داده محور برنامه ريزي منابع پيش از وقوع بحران به منظور بهبود تابآوري زيرساختهاي حياتي: مطالعه موردي شركت آب و فاضلاب استان مركزي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
گرايش تحصيلي
سيستمهاي توليد و خدمات
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
سال دفاع
1404
صفحه شمار
پانزده، 84ص. : مصور، جدول، نمودار
توصيفگر ها
تابآوري زيرساختهاي بحراني , يادگيري ماشيني بدون ناظر , الگوريتم خوشهبنديK-means , برنامهريزي منابع دادهمحور
تاريخ ورود اطلاعات
1405/03/09
كتابنامه
كتابنامه
رشته تحصيلي
مهندسي صنايع
دانشكده
فني مهندسي گلپايگان
تاريخ ويرايش اطلاعات
1405/03/10
كد ايرانداك
23223346
چكيده فارسي
شركتهاي آب و فاضلاب به عنوان نهادهاي حياتي در ارائه خدمات عمومي، در شرايط بحراني ناشي از بلاياي طبيعي، تغييرات آب و هوايي يا بحرانهاي انساني با چالشهاي جدي در حفظ كيفيت خدماترساني مواجه هستند. فرسودگي زيرساختهاي شبكه توزيع آب، از جمله خطوط لوله، فلكههاي اصلي و تأسيسات بازيافت، موجب افزايش احتمال خرابي و نارضايتي مشتركين در زمان بحران ميشود. در چنين شرايطي، حجم تماسهاي ورودي به واحد پاسخگويي مشتركين بهطور چشمگيري افزايش يافته و نياز به مديريت مؤثر منابع بيش از پيش احساس ميشود.
با توجه به محدوديت منابع مالي و فني، تقويت همه زيرساختها پيش از وقوع بحران امكانپذير نيست. بنابراين، شناسايي زيرساختهاي آسيبپذير و اولويتدار كه تخريب آنها منجر به بيشترين اختلال در خدمترساني و افزايش قابل توجه تماسهاي ورودي ميشود، ضروري است. در اين پژوهش، با بهرهگيري از خوشهبندي دادههاي تماس مشتركين و تحليل علل تماسها، بخشهاي بحراني شبكه شناسايي شده و با در نظر گرفتن منابع مورد نياز براي تقويت هر بخش، يك مدل رياضي دو مرحلهاي براي تخصيص بهينه منابع در سطح استان و شهرستان توسعه داده شده است.
مدل پيشنهادي با هدف افزايش تابآوري شبكه و كنترل حجم تماسهاي ورودي، از تركيب تكنيكهاي تحليل داده و بهينهسازي رياضي بهره ميبرد تا تصميمگيري در تخصيص منابع به زيرساختهاي حياتي، مبتني بر دادههاي واقعي و قابل اعتماد باشد. در اين مدل رياضي در مرحله اول، ميزان بودجه تخصيصيافته جهت راهكارهاي پيشگيرانه در سطح آّبفاي استان و همچنين ميزان بودجه تخصيص يافته به هر شهرستان در هر پريود زماني مشخص ميشود و در مرحله دوم، تخصيص بهينه منابع انساني و بودجهاي در سطح هر شهرستان پيش از وقوع بحران متناسب با بودجه تخصيص يافته به آن شهرستان و محدوديتهاي منابع در آن شهرستان انجام ميگيرد. نتايج حاصل از پيادهسازي مدل بر روي دادههاي مربوط به تماس ورودي مشتركين به آبفاي استان مركزي در سال 1403، نشان ميدهد كه با تمركز بر تقويت زيرساختهاي اولويتدار، ميتوان ضمن كاهش هزينههاي بازيابي و ميزان تماس ورودي به واحد مشتركين، رضايت مشتركين را در شرايط بحراني بهطور قابلتوجهي افزايش داد و عملكرد سازمان را در مواجهه با بحرانها بهبود بخشيد.
چكيده انگليسي
In critical conditions of natural disasters or human crisis, water and wastewater companies as vital entities in providing public services face serious challenges in maintaining quality of service. Water distribution network infrastructure, such as pipelines, main pipelines and recycling facilities, increases the probability of outage and dissatisfaction of customers during crisis. In such circumstances, the volume of incoming calls to the response unit is significantly increased and the need for effective resource management is felt more than ever.
Due to the limited financial and technical resources, strengthening all infrastructure before the crisis is impossible. Therefore, identifying vulnerable and prioritized infrastructure that causes destruction of services and costs of recovery is essential. In this research, by using the customer contact data and analyzing the causes of contacts, critical sections of the network have been identified and considering the resources needed to strengthen each sector, a two - stage mathematical model has been developed to optimally allocate resources.
The proposed model aims to increase the resilience of the network, combines data analysis and mathematical optimization techniques to make decisions in resource allocation to vital infrastructures based on actual and reliable data. In this mathematical model, in the first step, the allocation of budget to problems in the province was done. In the second stage, optimum allocation of resources was done before the crisis. The results of the implementation of the model indicate that by focusing on the priority infrastructure, we can reduce the cost of the users in critical situations and improve the performance of the organization in the face of crisis.
استاد راهنما
معصومه مسي بيدگلي
استاد داور
حامد جعفري , فرزانه ادبي