• شماره مدرك
    21305
  • شماره راهنما
    18237
  • پديد آورنده

    رحم، حسن

  • عنوان

    بهبود استراتژي هاي تزريق آب (آب افزايي) به منظور كاهش ميزان آب توليدي (برش آب) و افزايش ضريب بازيافت نهايي

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • گرايش تحصيلي
    مخازن
  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
  • سال دفاع
    1405
  • صفحه شمار
    76ص
  • توصيفگر ها

    تزريق آب , ميادين نفتي بالغ , تزريق پليمر , شبيه‌سازي CMG , افزايش بازيافت نفت

  • تاريخ ورود اطلاعات
    1405/07/20
  • كتابنامه
    كتابنامه
  • رشته تحصيلي
    مهندسي نفت
  • دانشكده
    مهندسي شيمي
  • تاريخ ويرايش اطلاعات
    1405/07/20
  • كد ايرانداك
    23260606
  • چكيده فارسي
    اين تحقيق با هدف بهبود استراتژي‌هاي تزريق آب در ميادين نفتي بالغ براي كاهش افزايش شديد توليد آب (كه مي‌تواند از 90٪ فراتر رود) و افزايش ضريب بازيافت نهايي نفت با ادغام مدل‌هاي ديجيتال پيشرفته و تكنيك‌هاي تزريق شيميايي انجام شده است. اين مطالعه بر ساخت يك مدل مخزن مجازي سه‌بعدي در يك الگوي 5 نقطه‌اي با استفاده از بسته CMG (IMEX ، Builder، Results Graph، STARS ) با ويژگي‌هاي سنگ و سيال مشابه ميادين بالغ مانند Komkol متكي بود. سپس پنج شرايط عملياتي انجام شد: تزريق مرسوم، كنترل طبقه‌بندي‌شده، افزايش نرخ تزريق در سازندهاي با نفوذپذيري كم، توقف تزريق و تزريق پليمر. نتايج با استفاده از منحني‌هاي توليد آب، ERF و نقشه‌هاي اشباع دوبعدي و سه‌بعدي تجزيه و تحليل شدند و آزمون‌هاي t در سطح معني‌داري 95٪ براي آزمايش فرضيه‌هاي مربوط به بهينه‌سازي الگو، بهبود شرايط تزريق، استفاده از پليمر و كارايي تحليل حساسيت CMG انجام شد. نتايج، برتري سناريوي تزريق پليمر را نشان داد، به طوري كه بازده تجمعي نفت از تقريباً 40000 بشكه در سناريوي بخار به 60000 بشكه افزايش يافت كه نشان‌دهنده افزايشي تقريباً 50 درصدي است. اين افزايش با كاهش قابل توجه در افزايش محتواي آب در مقايسه با سناريوهاي بخار، آب سرد و توقف تزريق همراه بود. اين موضوع تأييد مي‌كند كه بهينه‌سازي ويسكوزيته محيط تزريق و كنترل الگوي تزريق مي‌تواند يك چارچوب عملي براي به‌كارگيري تكنيك‌هاي شيميايي EOR در ميادين نفتي پيشرفته سوريه ايجاد كند، مشروط بر اينكه توسط مطالعات آزمايشگاهي محلي بيشتر پشتيباني شوند.
  • چكيده انگليسي
    This research aims to improve water injection strategies in mature oil fields to mitigate the sharp rise in water production (which can exceed 90%) an‎d increase the final oil recovery factor (ERF) by integrating advanced digital models an‎d chemical injection techniques. The study relied on constructing a 3D virtual reservoir model in a 5-spot pattern using the CMG package (IMEX, Builder, Results Graph, STARS), with rock an‎d fluid characteristics similar to mature fields like Komkol. Five operating conditions were then performed: conventional injection, stratified control, increased injection rate in low-permeability formations, injection stoppage, an‎d polymer injection. The results were analyzed using water production curves, ERF, an‎d 2D an‎d 3D saturation maps, with t-tests performed at a 95% significance level to test hypotheses related to pattern optimization, improved injection conditions, polymer use, an‎d the sensitivity analysis efficiency of CMG. The results showed the superiority of the polymer injection scenario, with the cumulative oil yield increasing from approximately 40,000 barrels in the steam scenario to 60,000 barrels, representing an increase of nearly 50%. This was accompanied by a significant slowdown in the rise of the water content compared to the steam, cold water, an‎d injection cessation scenarios. This confirms that optimizing the viscosity of the injection medium an‎d controlling the injection pattern can form a practical framework for applying chemical EOR techniques in advanced Syrian oil fields, provided they are supported by further local laboratory studies.
  • استاد راهنما
    محسن محمدي
  • استاد داور
    حميدرضا شاه وردي , روح اله هاشمي