• شماره مدرك
    1156
  • شماره مدرك
    1159پ
  • شماره راهنما
    1178
  • پديد آورنده

    پهلواني ، محمد هادي

  • عنوان

    ارزيابي خصوصيات كمي و كيفي ارقام پنبه تحت شرايط ديم و ديم با آبياري تكميلي

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد (اصلاح نباتات )
  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده كشاورزي
  • سال دفاع
    1378
  • صفحه شمار
    [ب ]، سيزده ، 108، ]II[ص .: مصور، جدول ، نمودار
  • يادداشت
    اساتيد مشاور : عمران عاليشاه ، سيد علي محمد ميرمحمدي ميبدي,اساتيد داور : خورشيد رزمجو، مصطفي مبلي ,چكيده به فارسيي و انگليسي ,ص . ع . به انگليسي
  • توصيفگر ها

    خصوصيات كمي و كيفي / ارقام پنبه / ديم / آبياري تكميلي / تنش رطوبتي / بهنژادي / قوزه / برگ / ريشه / الياف / روشهاي آماري / جوانه زني / PEG/ واريانس ژنتيكي / تجزيه عامل ها / خوشه اي / خشكي /

  • دانشكده
    مهندسي كشاورزي
  • كد ايرانداك
    ID1178
  • چكيده فارسي
    اين مطالعه به منظور بررسي شاخصهاي تحمل به خشكي و خصوصيات كمي و كيفي ژنوتيپهاي پنبه در شرايط ديم و ديم با آبياري تكميلي ، در قالب طرح كرتهاي نواري در ايستگاه تحقيقات كشاورزي پنبه هاشم آباد گرگان انجام شد. عوامل آزمايشي را 3 تيمار آبياري شامل شرايط ديم ، ديم با 1 مرتبه آبياري تكميلي در مرحله قوزه دهي و ديم با 2 مرتبه آبياري تكميلي در مراحل اوايل و اواسط قوزه دهي و 24 ژنوتيپ شامل ارقام و دو رگهاي ايراني و خارجي همراه با رقم ساحل به عنوان شاهد تشكيل دادند. شرايط تيمار ديم (بدون آبياري) موجب كاهش معني دار عملكرد، تعداد و طول شاخه هاي زايشي ، تعداد و وزن قوزه ها، سطح برگ ، درصد روغن پنبه دانه و طول 5/2 و 50 درصد الياف گرديد ولي موجب افزايش درصد تكس شد. تنوع قابل ملاحظه اي بين ژنوتيپ ها براي ارتفاع بوته ، تعداد و طول شاخه هاي زايشي و رويشي ، تعداد و وزن قوزه ها، سطح برگ ، تعداد روزنه و روز تا باز شدن اولين قوزه مشاهده شد. درصد و سرعت جوانه زني بذور در پتانسيل هاي اسمزي 0 و 2-، 4-، 6- و 8- بطور بسيار معني داري كاهش يافت ، و ژنوتيپهاي مورد بررسي از اين نظر اختلاف معني داري داشتند. تفاوت بين ژنوتيپ ها از نظر ميانگين توليد، ميانگين هندسي عملكرد و شاخص تحمل فرماندز در شرايط تنش متوسط (مقايسه محيط ديم با ديم با 1 مرتبه آبياري تكميلي ) و شديد (مقايسه محيط ديم با ديم با 2 مرتبه آبياري تكميلي ) معني دار بود. ژنوتيپ شماره 1 از نظر شاخص تحمل در هر دو سطح تنش جزو ژنوتيپهاي برتر بود، و از نظر شاخص حساسيت به خشكي به ترتيب رتبه هاي 25 و 21 را در سطوح تنش متوسط و شديد كسب نمود. ولي ميانگين توليد و ميانگين هندسي عملكرد آن كم بود. بنابراين ، اين ژنوتيپ داراي تحمل بالا و يا حساسيت پايين نسبت به تنش كم آبي مي باشد. از طرف ديگر ژنوتيپ شماره 19 از نظر شاخص تحمل رتبه پايين و از نظر شاخص حساسيت به خشكي در سطوح متوسط ...
  • استاد راهنما
    عبدالمجيد رضايي