• شماره مدرك
    1654
  • شماره مدرك
    1729پ
  • شماره راهنما
    1501
  • پديد آورنده

    اميري ملكي ، عليرضا

  • عنوان

    بررسي اثرات سد 15 خرداد بر روند بيابانزايي بخشي از دشت مسيله قم

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد ( بيابانزدايي )
  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده منابع طبيعي
  • سال دفاع
    1380
  • صفحه شمار
    چهارده ، 126، ]I[ص .: مصور، جدول ، شكل ، نقشه ، نمودار
  • يادداشت
    استاد مشاور: مصطفي كريميان اقبال ,اساتيد داور: احمد خاتون آبادي، محمدرضا وهابي ,چكيده به فارسي وانگليسي
  • توصيفگر ها

    سد 51 خرداد/ بيابانزدائي / دشت مسيله قم / اراضي بياباني / سدسازي/ فيزيوگرافي / توپوگرافي / استان قم / ژئومرفولوژي/ عمليات صحرائي / پوشش گياهي / هدايت الكتريكي / گل اشباء/ تجمع نمك / فرسايش خاك / جذب سديم /

  • دانشكده
    مهندسي منابع طبيعي
  • كد ايرانداك
    ID1501
  • چكيده فارسي
    امروزه رشد جمعيت و گسترش فعاليت انساني در طبيعت ، آنچنان افزايش يافته كه واژه بيابان را نيز دستخوش تغييرات نموده و طي آن بيابان از بودن به شدن تبديل شده و با تقويت نيروي محركه اي به نام انسان شتاب بيشتري گرفته است . هدف از اين مطالعه بررسي اثر ساخت سد 15 خرداد بر تغييرات پوشش گياهي و تغييرات كمي و كيفي آب زيرزميني در منطقه مسيله مي باشد. جهت تعيين وضعيت پوشش گياهي ابتدا تيپ بندي اولي صورت گرفت ، سپس در هر تيپ ، اندازه پلات بر روش گونه و سطح تعيين و پس از آن تعداد پلات مورد نياز در هر تيپ به كمك روش آماري مشخص شد. پس از برآورد پوشش گياهي منطقه ، وضعيت فعلي پوشش گياهي با مطالعات گذشته مقايسه گرديد. در بررسي بيلان آب منطقه ، عمق آب زيرزميني از طريق چاههاي پيزومتري اندازه گيري شد و همچنين كيفيت شيميايي آب چاههاي كشاورزي مورد آزمايش قرار گرفت و با سالهاي گذشته مقايسه شد. همچنين فاكتورهاي شيميايي خاك از قبيل PH, ECوSAR، در آزمايشگاه مورد آزمايش قرار گرفت . در اين تحقيق جهت تعيين وضعيت خشكسالي ، ميزان بارندگي سالانه حوزه آبخيز منطقه و دبي رودخانه قمرود، طي مدت بيش از 20 سال ( از سال 1351 تا 1375 ) مورد بررسي قرار گرفت . نتايج نشان مي دهد كه ميانگين سالانه حجم آب ورودي رودخانه قمرود در طول اين مدت حدود 80 ميليون مترمكعب بوده و پس از احداث سد در سال 1375، با عبور مقداري آب از سد به طرف دشت مسيله ، دبي اين رودخانه در سال 1376 به 9 ميليون مترمكعب و در سال 1377 به صفر رسيده است كه بر اثر آن از سال 1375 عمق آب زيرزميني منطقه مورد مطالعه حدود 5/6 متر افت داشته است . در حاليكه ميزان بارندگي در سالهاي اخير بالاتر از ميانگين سالانه و شاخص خشكسالي بوده است . همچنين كيفيت شيميايي آب از قبيل ازEC، SARروند افزايشي داشته است ..
  • استاد راهنما
    جمال الدين خواجه الدين ، سعيد اسلاميان