شماره مدرك
21057
شماره راهنما
18063
پديد آورنده
بيگي دستگردي، كيميا
عنوان
ارزيابي صفات زراعي ژنوتيپ ها و لاين هاي اصلاحي گلرنگ در شرايط تنش شوري و خشكي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
گرايش تحصيلي
ژنتيك و به نژادي گياهي
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
سال دفاع
1404
صفحه شمار
هشت، 73ص. :مصور، جدول، نمودار
توصيفگر ها
تنگناي ژنتيكي , فاصله ژنتيكي , گلرنگ , شوري , خشكي , انتخاب
تاريخ ورود اطلاعات
1405/02/28
كتابنامه
كتابنامه
رشته تحصيلي
مهندسي كشاورزي
دانشكده
مهندسي كشاورزي
تاريخ ويرايش اطلاعات
1405/02/29
كد ايرانداك
23219570
چكيده فارسي
گياه دانه روغني و دارويي گلرنگ (Carthamus tinctorius L) يكي از گياهان بومي كشور است كه به¬دليل كيفيت روغن و تحمل به تنش¬هاي غيرزيستي در شرايط تغيير اقليم مورد توجه قرار گرفته است. اگرچه ايران يكي از مراكز پراكنش اين گياه است اما از نظر بسياري از ويژگيها نظير تحمل به تنشهاي غيرزيستي بهويژه خشكي و شوري، و نيز صفاتي مانند مقاومت به ورس و زودرسي، كمخاري، كوتاهي بوته و مقاومت به برخي بيماريها و آفات مهم تنوع كافي گزارش نشده است. بر اين اساس پروژه به¬نژادي گلرنگ از سال 1390 در دانشگاه صنعتي اصفهان از طريق جمعآوري ژرم-پلاسم ايراني جهاني گلرنگ، بررسي پايداري و سازگاري آنها، انتخاب درون ژرم پلاسم، تلاقي والدين خاص و پيشبرد نسلها براي تشكيل جوامع جديد به¬منظور طراحي پروژه هاي اصلاحي بعدي مد¬نظر قرار گرفت. در اين مطالعه، 62 فاميل 3F حاصل از 45 تلاقي به¬همراه 10 ژنوتيپ والدي اوليه در كنار 7 لاين زراعي به ¬عنوان شاهد، در سه شرايط تنش خشكي (90% تخليه رطوبتي)، تنش شوري خاك (ECw=20dSm-1) و شرايط بدون تنش (50% تخليه رطوبتي) در قالب طرح آماري بلوك كامل تصادفي با دو تكرار در مزرعه دانشگاه صنعتـي اصفهان ارزيابي شدند. در اثر بروز تنش خشكي و شوري در گياه گلرنگ، كاهش عملكرد دانه و تغييرات در صفات مورفولوژيك آن اتفاق افتاد. نتايج نشان داد، تنوع ژنتيكي زيادي در ميان ژنوتيپ¬ها وجود دارد و اثر ژنوتيپ¬ها براي تمامي صفات معني¬دار بود. بيشترين مقدار ضريب تغييرات ژنتيكي در شرايط بدون تنش براي صفات عملكرد دانه و وزن غوزه در بوته و به¬ترتيب با مقادير 40/29 و 83/18 درصد، در شرايط تنش شوري براي صفات عملكرد دانه و وزن هزار دانه با مقادير به¬ترتيب 33/26 و 34/15 درصد و در شرايط تنش خشكي براي صفات عملكرد دانه و وزن غوزه در بوته با مقادير به¬ترتيب برابر 33/26 و 78/16 درصد به دست آمد. از نظر وراثت پذيري، صفت ارتفاع بوته در هر دو شرايط محيطي بدون تنش و تنش شوري به¬ترتيب با مقادير 44/73 و 72/71 درصد و در شرايط تنش خشكي روز تا گلدهي با مقدار 21/76 درصد بالا¬ترين ميزان مشاهده گرديد. بر اساس نتايج مربوط به همبستگي، صفاتي مانند تعداد غوزه در بوته، ارتفاع بوته و وزن هزار دانه به¬دليل همبستگي با صفت عملكرد دانه در بوته از صفت¬هاي مهم و مؤثر بر عملكرد دانه بودند. با اعمال تنشها، الگوي همبستگيها دچار تغييرات شد كه حاكي از تغييرات مكانيسم¬هاي مواجهه و تحمل به تنش و نقش جبراني اجزاي عملكرد است. به¬منظور ارزيابي هم¬زمان كليه صفات بررسي-شده و شاخص¬هاي تحمل به تنش (STI) و ثبات عملكرد (YSI)، از مؤلفه¬هاي اصلي براي انتخاب بر اساس همه صفات استفاده شد. نتايج به¬دست آمده از مقايسه ميانگين صفات و تجزيه به مؤلفه¬هاي اصلي و همچنين باي پلات¬هاي پراكندگي دو شاخص STI و YSI نشان داد كه ژنوتيپ¬هاي مربوط به تلاقي (فاميل) هاي 23×74، 86×32، از لحاظ عملكرد دانه در هر سه محيط بدون تنش و تنش شوري وخشكي، نسبت به سايرين بهتر بوده است. ژنوتيپ¬هاي مربوط به تلاقي¬هاي 67×74، 71×74، 23×86 و 23×96 در هر دو شرايط تنش خشكي و شوري، ژنوتيپ¬هاي حساس به تنش و داراي پايداري عملكرد دانه پاييني بودند. همچنين تلاقي¬هاي 71×9، 71×74 و 23×74 پايدارتر و متحمل به تنش شناخته شدند؛ كه مي¬توان پس از مطالعات تكميلي از آن¬ها در برنامه¬هاي اصلاحي استفاده كرد. تلاقي 23×86 به¬طور كلي در هر سه محيط عدم تنش ، تنش شوري و خشكي عملكرد پاييني داشت و به¬عنوان ژنوتيپ ضعيف در اين مطالعه معرفي شد. به¬طوركلي، ژنوتيپ¬هاي برتر و متحمل به تنش شناساييشده مي¬توانند به¬عنوان منابع ژنتيكي ارزشمند براي بهبود گلرنگ مورد استفاده قرار گيرند.
چكيده انگليسي
Safflower (Carthamus tinctorius L.) is a vital oilseed crop in Iran, yet its genetic diversity is limited by historical bottlenecks. This study evaluated the genetic variability and stress tolerance of 45 F3F3 families, 10 parental genotypes, and 7 commercial cultivars under drought, salinity, and non-stress conditions. Using a randomized complete block design, the research demonstrated significant genetic variation among all genotypes. While both drought and salinity reduced seed yield and altered morphological traits, high heritability was observed for plant height and days to flowering. Correlation analysis showed that seed yield is primarily driven by the number of capitula, plant height, and thousand-seed weight. Based on Principal Component Analysis (PCA) and stability indices (STI and YSI), crosses 23×74 and 86×32 were identified as having superior yield across all environments. Additionally, crosses 71×9, 71×74, and 23×74 were recognized for their high stability and stress tolerance. These findings provide valuable genetic resources for developing resilient, high-yielding safflower varieties in future breeding programs.
استاد راهنما
محمد مهدي مجيدي , قدرت اله سعيدي
استاد داور
محمدرضا سبزعليان دستجردي , سعيد انصاري مهياري