• شماره مدرك
    21318
  • شماره راهنما
    18248
  • پديد آورنده

    الحديد، حسين

  • عنوان

    مرور نظام‌مند و تحليل مقايسه‌اي مبتني بر شبيه‌سازي روش‌هاي يادگيري عميق براي بهبود كيفيت سيگنال ECG در شبكه‌هاي ناحيه بدن بي‌سيم (WBANs)

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • گرايش تحصيلي
    بيوالكتريك
  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
  • سال دفاع
    1405
  • صفحه شمار
    103ص
  • توصيفگر ها

    حذف نويز ECG , شبكه‌هاي ناحيه بدن بي‌سيم , يادگيري عميق , سيگنال تخريب شبيه‌سازي‌شده مبتني بر كانال , بهبود كيفيت سيگنال

  • تاريخ ورود اطلاعات
    1405/07/20
  • كتابنامه
    كتابنامه
  • رشته تحصيلي
    مهندسي پزشكي
  • دانشكده
    مهندسي برق و كامپيوتر
  • تاريخ ويرايش اطلاعات
    1405/07/22
  • كد ايرانداك
    23262747
  • چكيده فارسي
    پايش الكتروكارديوگرام (ECG) در شبكه‌هاي ناحيه بدن بي‌سيم (WBAN) و سامانه‌هاي پوشيدني، هم تحت تأثير آرتيفكت‌هاي ناشي از الكترود و هم كانال بي‌سيم دچار افت كيفيت مي‌شود؛ بااين‌حال، روش‌هاي حذف نويز مبتني بر يادگيري عميق گزارش‌شده در مطالعات پيشين، تقريباً به‌طور انحصاري با نويز جمع‌شونده مصنوعي آموزش داده شده‌اند و به‌ندرت بر روي كانال انتقال يا هزينه اجراي آن‌ها بر روي دستگاه ارزيابي شده‌اند. اين پايان‌نامه يك مرور نظام‌مند از روش‌هاي حذف نويز عميق ECG و يك تحليل مقايسه‌اي كنترل‌شده و مبتني بر شبيه‌سازي را ارائه مي‌دهد كه تحت يك مدل تخريب شبيه‌سازي‌شده WBAN مبتني بر كانال انجام شده است. يك مولد پنج‌مرحله‌اي شامل افت مسير همراه با سايه‌زني لگاريتمي-نرمال (ضرايب مشتق‌شده از CM3 استاندارد IEEE 802.15.6)، محوشدگي رايسين همراه با داپلر وابسته به حركت، نويز AWGN گيرنده، كوانتيزه‌سازي 8 بيتي و ازدست‌رفتن مستقل بسته در هر فريم، داده‌هاي جفت‌شده (داده پاك، داده تخريب‌شده توسط كانال) را از مجموعه‌داده MIT-BIH (مرجع اصلي) و زيرمجموعه PTB-XL موجود به‌صورت محلي توليد مي‌كند كه در سطح بيمار تفكيك شده‌اند. سه رژيم تخريب با يكديگر مقايسه شدند: رژيم A (نويز سنتزشده پارامتريك مطابق با طبقه‌بندي NSTDB)، رژيم B (كانال شبيه‌سازي‌شده WBAN) و رژيم C (آموزش بر روي A و آزمون بر روي B). يك شبكه عصبي كانولوشني يك‌بعدي 6 لايه (1D CNN)، يك خودرمزگذار حذف نويز كانولوشني، يك U-Net يك‌بعدي (1D U-Net) و يك روش پايه موجك/NLMS، تحت يك پروتكل واحد و در گستره SNR ورودي از −10 تا +20 dB آموزش داده شدند. همچنين، دو مطالعه ثانويه شامل شرطي‌سازي آگاه از كانال و مطالعه حذف مرحله‌اي و نيز ارزيابي تأخير/محاسبات بر روي يك پلتفرم جانشين Raspberry Pi 4 انجام شد. سيگنال تخريب شبيه‌سازي‌شده، در چارچوب شبيه‌سازي پيشنهادي، در مقايسه با نويز سفيد با توان برابر، هم‌بسته، نايستا و از نظر طيفي غيريكنواخت نشان داده شد (24/24 بررسي). در رژيم B، مدل‌هاي يادگيري‌شده در سراسر گستره مورد بررسي، بهبود مثبت SNR را حفظ كردند و معيارهاي ارزيابي‌شده مورفولوژي QRS/ST را حفظ كردند، درحالي‌كه خطاي آن‌ها تقريباً نصف خطاي روش پايه بود. انتقال مدلي كه بر روي رژيم A آموزش ديده بود به رژيم B، منجر به ايجاد شكاف تعميم منفي شد كه با پاك‌تر شدن ورودي افزايش يافت: براي DAE در 0 dB، مقدار كلي اين شكاف -3.26 dB بود و در +20 dB به −9.94 dB براي DAE و −9.61 dB براي U-Net رسيد. در مطالعات انجام‌شده با پروتكل كاهش‌يافته، شرطي‌سازي آگاه از كانال نسبت به DAE بدون آگاهي از كانال، بهبود +1.178 dB ايجاد كرد و حذف كوانتيزه‌سازي و ازدست‌رفتن بسته، مراحلي بودند كه حذف آن‌ها بيشترين تغيير را در SNR بازيابي‌شده ايجاد كرد. بر روي پلتفرم جانشين - Raspberry Pi 4، هر سه مدل يادگيري‌شده يك گذر رو به جلو را براي هر قطعه 8 s در كمتر از 3 ms تكميل كردند. نتايج نشان مي‌دهند كه در اين شبيه‌سازي، مدل تخريبي مورد استفاده براي آموزش دست‌كم به اندازه معماري اهميت دارد و بر ضرورت طراحي روش‌هاي حذف نويز آگاه از كانال و ملاحظات سخت‌افزاري تأكيد مي‌كنند. اين مطالعه به ارزيابي صرفاً شبيه‌سازي‌شده، پارامترهاي كانالي اتخاذشده از پيكربندي (و نه به‌صورت مستقل راستي‌آزمايي‌شده)، معيارهاي مورفولوژي مبتني بر يك ليد منفرد به‌عنوان جانشين و يك پلتفرم سخت‌افزاري جانشين بدون اندازه‌گيري انرژي روي دستگاه محدود مي‌شود.
  • چكيده انگليسي
    Wearable an‎d wireless body area netwo‎rk (WBAN) electrocardiogram (ECG) monito‎ring is degraded both by electrode artifacts an‎d by the wireless channel, yet the deep-learning denoisers repo‎rted in the literature are trained almost exclusively on synthetic additive noise an‎d are rarely eva‎luated on the transmission channel o‎r its on-device cost. This thesis presents a systematic review of deep ECG denoising an‎d a controlled, simulation-based comparative analysis conducted under a channel-based simulated WBAN degradation model. A five-stage generato‎r — path loss with log-no‎rmal shadowing (IEEE 802.15.6 CM3-derived coefficients), Rician fading with motion-dependent Doppler, receiver AWGN, 8-bit quantization, an‎d independent per-frame packet loss — produces paired (clean, channel-degraded) data from MIT-BIH (the primary reference) an‎d the locally available PTB-XL subset, split at patient level. Three co‎rruption regimes are compared: Regime A (parametrically synthesized noise following the NSTDB taxonomy), Regime B (the simulated WBAN channel), an‎d Regime C (train on A, test on B). A 6-layer 1D CNN, a convolutional denoising autoencoder, a 1D U-Net, an‎d a wavelet/NLMS baseline are trained under one protocol across an input-SNR sweep of −10 to +20 dB, with two secondary studies (channel-aware conditioning an‎d stage-dro‎pout ablation) an‎d a latency/compute assessment on a Raspberry Pi 4 proxy platfo‎rm. The simulated degradation signal was shown, within the proposed simulation, to be co‎rrelated, non-stationary, an‎d spectrally non-flat relative to equal-power white noise (24/24 checks). Under Regime B the learned models retained positive SNR improvement across the sweep an‎d preserved the eva‎luated QRS/ST mo‎rphology metrics, with roughly half the baseline erro‎r. Transferring a model trained on Regime A to Regime B incurred a negative generalization gap that widened as the input became cleaner: −3.26 dB in aggregate fo‎r the DAE at 0 dB, reaching −9.94 dB (DAE) an‎d −9.61 dB (U-Net) at +20 dB. In reduced-protocol studies, channel-aware conditioning added +1.178 dB over a blind DAE, an‎d quantization an‎d packet loss were the stages whose removal changed the recovered SNR most. On the Raspberry Pi 4 proxy, all three learned models completed a fo‎rward pass in under 3 ms per 8 s segment. The results indicate that, in this simulation, the co‎rruption model used fo‎r training matters at least as much as the architecture, an‎d they suppo‎rt the need fo‎r channel-aware an‎d hardware-conscious denoiser design. The study is bounded by simulation-only eva‎luation, configuration-adopted (not independently re-verified) channel parameters, single-lead proxy mo‎rphology metrics, an‎d a hardware proxy without on-device energy measurement.
  • استاد راهنما
    فروغ السادات طباطباء
  • استاد داور
    محمدرضا احمدزاده , امير اخوان بي تقصير